Hete zomers in Zuid-Frankrijk een persoonlijk verhaal - Mevrouw Sanne
346
post-template-default,single,single-post,postid-346,single-format-standard,bridge-core-1.0.5,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-18.1,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
Zomers

Hete zomers in Zuid-Frankrijk

Het warme weer zorgt bij mij, naast de ongemakken van slecht slapen en de hele dag plakkerig zijn, ook voor een nostalgisch gevoel. Ik denk deze dagen veel aan de zomervakanties die ik, toen ik nog een kind was, beleefd heb. De hete zomers in het zuiden van Frankrijk, waarbij je vroeg in de ochtend al uit je tentje dreef omdat het dan al veel te warm was. De dagen bracht ik door in het water, tot ik er verschrompelt uit kwam.

Vanaf mijn 8ste gingen wij naar dezelfde camping in Zuid-Frankrijk. Elk jaar weer terug, omdat het er zo fijn was en heel praktisch: mijn moeder heeft de caravan 2 keer naar Zuid-Frankrijk gereden, daarna was ze er klaar mee en lieten we de caravan dus daar achter. (Mijn vader heeft geen rijbewijs, dus mijn moeder reed dat stuk alleen)

Lou Valagran

Elk jaar 3 weken naar camping “Lou Valagran”, of in de volksmond “Lou”. Een soort camping die je steeds minder tegen komt. Er was niet veel te doen, een klein speeltuintje, een kantine met jukebox en voetbaltafel. De camping lag aan een rivier, de Céze. Eén keer per week een gezamenlijk maaltijd en één keer per week een jeu des boules toernooi en dat was het dan. Het jaar dat wij er voor het eerst kwamen was er net een toiletgebouw geplaatst, voor die tijd moest je het doen met een houten hok. Een kleine camping, met veel vaste bezoekers, en dat maakte het zo prettig!

Op “Lou” ben ik opgegroeid, avonden bij het kampvuur zitten en enge verhalen vertellen, mijn eerste zoen, de eerste vakantieliefde en de eerste keer liefdesverdriet. De eerste keer naar een feest gaan en de eerste keer dronken worden. Daar heb ik het allemaal meegemaakt. Op mijn 15de ben ik er voor de laatste keer geweest. De camping was verkocht en ging sluiten.

St. Gely

Mijn ouders hebben een aantal jaar op andere campings gestaan in de buurt, totdat ze besloten een huis te bouwen, in het dorp vlakbij de camping. De afgelopen 15 jaar ben ik daar minimaal 1 keer per jaar naar toe gegaan. Ook aan deze periode heb ik mooie herinneringen. Mijn ouders zijn er getrouwd, mooie tijden gehad met vrienden en familie. Relaxen aan het zwembad en werken in de tuin.

Eind mei van dit jaar is het huis verkocht. Mijn vader kan er niet meer alleen voor zorgen, zonder rijbewijs kom je er niet zo makkelijk en kun je daar ook niet veel. Eind april zijn we voor het laatst naar het huis gegaan. Roland, Sam en ik, mijn zus, mijn nichtje Mante en mijn vader. En mijn moeder was er ook bij. Op de trouwdag van mijn ouders hebben we afscheid van mijn moeder genomen, op een plek waar het grote Frankrijk avontuur begonnen is. We hebben mama uitgestrooid bij camping Lou Valagran in de Céze. Het was een mooie zonnige dag, we hebben de dag afgesloten met een samenkomen van alle vrienden, een jeu des boules toernooi en een barbecue, precies zoals mijn moeder het altijd organiseerde.

Nu komt er, na ruim 25 jaar, een einde aan vakanties in St. Gely, eerst op de camping, daarna in het huis. Ik ga samen met Roland en Sam op zoek naar een mooie vakantieplek, zodat Sam later ook met mooie en fijne herinneringen aan zijn vakanties kan terugdenken.

Geen reactie's

Geef een reactie