Ik ben ik, mama, vriendin, dochter, onderneemster en vrouw van
329
post-template-default,single,single-post,postid-329,single-format-standard,bridge-core-1.0.5,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-18.1,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
Mama

Ik ben ik

Verdriet en geluk kunnen heel dicht bij elkaar liggen. Ik zit naast het bed van Sam, 6,5 maand oud en probeer in stilte mijn tranen te bedwingen. Ik huil van geluk en van verdriet. Sam is zo klein en onschuldig en heeft mij, zijn mama nodig. Ik wil er altijd voor hem zijn…. En heel even wil ik dat gevoel ook weer hebben…. dat het altijd goed is,  dat er altijd een mama is.

En dan ben je mama

In januari ben ik mama geworden. Ineens ben je mama, niemand kan je vertellen hoe dat is, wat je moet doen en toch lukt het in één keer. Mama zijn is niet zo heel moeilijk, je zorgt, dat doe je. Je kind heeft je nodig.

Het belangrijkste nu in mijn leven is mijn eigen gezin, je eigen kind. De zorg voor een baby, ook al heb je een makkelijke baby, vraagt een nieuwe rol: mama zijn. En dat doe je alsof je al veel vaker een baby hebt verzorgt. Zo gek.

Wat ik moeilijker vind is de verandering van alle rollen die ik al had.

Ik kan mijzelf helemaal geven voor Sam, wat ik super fijn vind. Maar ik ben ook nog vrouw van, dochter van, vriendin van, onderneemster van en ik ben ik. En hoe makkelijk het mama van Sam zijn is, dat je dat gewoon in een keer kan. Zo lastig zijn de andere rollen geworden. Vrouw van lukt mij aardig, heb nog geen klachten gehad :). Vriendin van zijn gaat volgens mij ook wel… Ook daar nog geen klachten gehad. Onderneemster zijn is lastig, ik ben zoekende wat ik wil met mijn bedrijfje en welke kant ik op wil. En hoe ga ik onderneemster zijn combineren met mama zijn, hoeveel uur wil ik werken?

Dochter van zijn…. die rol is zo veranderd, waar het gezin eerst bestond uit mijzelf en mijn ouders   heb ik nu een eigen gezin. Mijn eigen gezin komt op de eerste plaats en soms heb ik geen ruimte meer in mijn hoofd om mij druk te maken over andere dingen dan mijn gezin. En dan voel ik mij schuldig dat ik weinig tijd maak en weinig op pak. Dit is mijn gevoel, ik weet dat mijn ouders dit niet zo zullen ervaren. Maar zo voelt het nu, ik zal de veranderingen binnen ons gezin accepteren, alleen duurt dat even. 

Gewoon ik

En dan gewoon ik zijn, dat is misschien wel de grootste uitdaging. Of misschien ook wel niet, alle ik-en bij elkaar maken wie ik ben. En daar hoort nu het mama zijn bij. Ik ben ik, ik ben mama, vrouw, dochter, onderneemster en vriendin. En ik ben alle rollen heel graag, nu nog een goede balans vinden 🙂

2 Reactie's
  • Esther Van Rijnsoever - Ockeloen
    Geplaatst op 17:40h, 01 september Beantwoorden

    Hey Sanne, herkenbaar!! Ik pas 11 dagen mama van Fynn (en al wel een paar jaar van mijn 3 ‘bonuskids’), en herken al veel van wat je schrijft. Mama-zijn… in een split second voel je en ben je dat gewoon, supersterk oergevoel! En de rest… kan me eigenlijk niet zoveel schelen … althans, zo voelt het. Terwijl de andere rollen voor mij eigenlijk ook minstens zo belangrijk zijn. Laten we zeker blijven sparren over onze ervaringen op dit vlak! Liefs, Esther

    • Mevrouw Sanne
      Geplaatst op 09:58h, 27 december Beantwoorden

      Dank je wel Esther voor je reactie en ik blijf graag met je sparren!

Geef een reactie